Macabine
MACABINE, een huis voor af en toe
De Realiteit 21

Wonende in een oude stad is ons weekendverblijf in het jongste land als bewust ademhalen, je zuigt jezelf vol met nieuwe energie.

Eerst was er het verlangen naar beschutting in dat kale winderige nieuwe land. We hebben de plek letterlijk bepaald door vlechtwerk wanden en wilgen aanplant. Daarbinnen, tuin en erf, een berging met vegetatiedak en ons grondgebonden huis Macabine.

Ruimtelijk, dát moest het zijn.
De kubusvormige binnenruimte heeft een insteekvloer halverwege en een vierkante zuil met keuken en daarboven het sanitair onder een royaal te openen daklicht. De drie alkoofachtige slaapcabines met elk een reeks van luikjes zijn aan de buitenzijde gehangen. Het binnen is hecht met buiten verbonden door de volledig te openen glazen puien op de hoeken die de ruimte een diagonale oriëntatie geven die zijn vervolg vindt in de houten terrassen.

De Macabine is snel behaaglijk door de centrale kachel die gevoed wordt met hout van eigen erf. De luifels weren hoogzomer de zon, terwijl in voor- en najaar deze door de dubbelhoge pui naar binnenscheert. Vooral in de winter is dat genieten.

Het interieur is afgewerkt met blank gelakt berkentriplex dat modulair is toegepast in hele platen terwijl het kubistische gevelbeeld gedomineerd wordt door de ongeschaafde vergrijsde Western Red Cedar delen. Nu, dát hebben we geweten! Door vrijwel alles zelf te bouwen kom je jezelf aardig tegen:

- wie bedenkt er nu dat alles naadloos moet passen
- wie houdt het idee van demontabel bouwen echt vol
- wie stopt al zijn energie in iets tijdelijks terwijl 't eindeloos veel tijd vreet?

Zo'n experiment leidt tot zelfreflectie en leermomenten. Macabine, ons huis voor af en toe.

Marc van Roosmalen
Marlène van Gessel
van roosmalen van gessel architecten e.p. delft